IN THE DEPTHS OF BLUE THERE IS YELLOW
IN THE DEPTHS OF BLUE THERE IS YELLOW
In de tentoonstelling In the Depths of Blue there is Yellow brengt Kristoffer Zeiner het werk van Kim Wawer en Philip Coyne samen. Ter voorbereiding lazen beide kunstenaars Gaston Bachelards essay Reveries of Material Interiority, waarin hij betoogt dat objecten innerlijke werelden herbergen — eindeloze schatkamers van ideeën, associaties en nieuwe verbindingen, toegankelijk via reveries en mijmeringen.Het keramische werk van Kim Wawer is nauw verbonden met het lichaam. Haar organische sculpturen zijn vaak gevormd naar haar eigen maten, waardoor ze draagbaar worden of aanvoelen als verlengstukken van een menselijk lichaam. Doorboorde en vertakte vormen functioneren als vessels: dragers van binnenwerelden die tegelijkertijd een autonome materiële aanwezigheid hebben. De tactiele openingen en organische vormen nodigen uit tot verkenning van de relatie tussen lichaam, object en ruimte.
Philip Coyne (VK, 1989) werkt met sculptuur, tekeningen, 2D-objecten en tekst. Zijn werk onderzoekt hoe historische en sociale structuren ons scheiden van elkaar en van de wereld om ons heen, en hoe creatieve krachten zich binnen deze structuren bewegen. Grote 2D-werken combineren figuratie, stedelijke landschappen, historische bronnen en literatuur, terwijl kleinere sculpturen en tekeningen zich richten op het kunstwerk zelf als ontvanger van sociale en materiële krachten. Voor deze tentoonstelling kopieerde Coyne mensfiguren uit de landschapsschilderijen van Caspar David Friedrich (1774–1840). Door deze figuren uit hun oorspronkelijke context te halen, verandert hun functie, maar blijven ze verwijzen naar de innerlijke rijkdom van de landschappen die ze ooit bevolkten.
In de tentoonstelling In the Depths of Blue there is Yellow brengt Kristoffer Zeiner het werk van Kim Wawer en Philip Coyne samen. Ter voorbereiding lazen beide kunstenaars Gaston Bachelards essay Reveries of Material Interiority, waarin hij betoogt dat objecten innerlijke werelden herbergen — eindeloze schatkamers van ideeën, associaties en nieuwe verbindingen, toegankelijk via reveries en mijmeringen.Het keramische werk van Kim Wawer is nauw verbonden met het lichaam. Haar organische sculpturen zijn vaak gevormd naar haar eigen maten, waardoor ze draagbaar worden of aanvoelen als verlengstukken van een menselijk lichaam. Doorboorde en vertakte vormen functioneren als vessels: dragers van binnenwerelden die tegelijkertijd een autonome materiële aanwezigheid hebben. De tactiele openingen en organische vormen nodigen uit tot verkenning van de relatie tussen lichaam, object en ruimte.
Philip Coyne (VK, 1989) werkt met sculptuur, tekeningen, 2D-objecten en tekst. Zijn werk onderzoekt hoe historische en sociale structuren ons scheiden van elkaar en van de wereld om ons heen, en hoe creatieve krachten zich binnen deze structuren bewegen. Grote 2D-werken combineren figuratie, stedelijke landschappen, historische bronnen en literatuur, terwijl kleinere sculpturen en tekeningen zich richten op het kunstwerk zelf als ontvanger van sociale en materiële krachten. Voor deze tentoonstelling kopieerde Coyne mensfiguren uit de landschapsschilderijen van Caspar David Friedrich (1774–1840). Door deze figuren uit hun oorspronkelijke context te halen, verandert hun functie, maar blijven ze verwijzen naar de innerlijke rijkdom van de landschappen die ze ooit bevolkten.