Apartment No. 8
Apartment No. 8
Daria Khozhai is een Oekraïense kunstenaar en architect. In haar werk reconstrueert ze herinnerde of ingebeelde fysieke ruimtes die een emotionele lading dragen. In 'Apartment No. 8' in Kunstenlab verwerkt zij haar persoonlijke ervaringen met het ontvluchten van een gewelddadige relatie. Haar installatie werpt een licht op het verborgen lijden dat gewoonlijk aan het zicht onttrokken blijft.
Daria Khozhai combineert in haar werk artistiek, architectonisch en psychologisch onderzoek. Ze is geïnteresseerd in ruimtes met een geladen emotionele en/of historische betekenis: plekken waar persoonlijk of collectief trauma heeft plaatsgevonden in de vorm van ontheemding, geweld en fysieke of emotionele pijn. Ze reconstrueert deze ruimtes vanuit haar herinnering, zowel in kleinschalige modellen als levensgrote installaties, wat resulteert in wat zij "memory-rooms" noemt. Eerder dan exacte reconstructies worden haar ruimtes gevormd door de sporen van trauma en het emotionele gewicht dat de oorspronkelijke ruimtes met zich meedroegen. Meestal gebruikt ze slechts één enkel materiaal met een symbolische betekenis in de context van de ruimte die ze nabouwt. Haar modellen en installaties ontstaan veelal door tijdrovend, repetitief handwerk: een maakproces dat balanceert op de grens van het obsessieve en het rituele.
Haar installatie in Kunstenlab draait om het thema van huiselijk en relationeel geweld, waarbij ze haar persoonlijke ervaring inzet om een dialoog te openen. In 2024 ontvluchtte de kunstenaar na zeven jaar een gewelddadige relatie met haar voormalige verloofde. Als onderdeel van een therapietraject begon ze op te schrijven wat haar was overkomen. Die pagina's vol persoonlijk leed vormen het bouwmateriaal voor een gefragmenteerde reconstructie op schaal 1:1 van een van de appartementen die ze met haar ex deelde. In Kunstenlab bouwt ze de ruimte tot in het kleinste detail na, waarbij alles (van de bank tot de muren en de lichtschakelaars) is gemaakt van de beschreven pagina's. Voor de tentoonstelling ontwikkelde ze tevens een verontrustende geluidsinstallatie waarin fragmenten van de pagina's terugkeren en de ruimte lijken te bezielen. Ondertussen werpt het licht dat op de papieren installatie valt grote, dreigende schaduwen op de omringende muren. Ondanks de lichtheid van het materiaal is het gewicht van de ervaringen die het werk thematiseert in elk element voelbaar.
Khozhai zelf omschrijft de installatie als een architectuur van trauma en overleving. Het is alsof de kamer, die al die tijd de stille getuige van het trauma was, het verhaal in zich heeft opgeslagen. Op deze manier worden de persoonlijke crises die gewoonlijk onzichtbaar blijven voor de buitenwereld plotseling onthuld door exact dezelfde structuren die ze voor het oog verborgen houden.
Dit werk van Daria Khozhai wordt onderzocht door kunsthistoricus Anja Novak als onderdeel van haar onderzoeksproject Holding Grief: Engaging Trauma Through Contemporary Art aan de University of Amsterdam. Dr. Novak onderzoekt de strategieën die kunstenaars hanteren om thema's als trauma en rouw in hun werk te adresseren, met een bijzondere focus op de manier waarop zij een dialoog over deze onderwerpen mogelijk maken. Binnen het onderzoek worden meerdere kunstenaars gevolgd tijdens de ontwikkeling van een project, van wie Daria Khozhai de eerste is. Op 29 augustus geeft Anja Novak een lezing in Kunstenlab over haar onderzoek. Op dezelfde dag verzorgt Daria Khozhai een workshop waarin het publiek wordt uitgenodigd om een eigen schaalmodel te maken van een ruimte waar hen iets is overkomen.
Daria Khozhai is een Oekraïense kunstenaar en architect. In haar werk reconstrueert ze herinnerde of ingebeelde fysieke ruimtes die een emotionele lading dragen. In 'Apartment No. 8' in Kunstenlab verwerkt zij haar persoonlijke ervaringen met het ontvluchten van een gewelddadige relatie. Haar installatie werpt een licht op het verborgen lijden dat gewoonlijk aan het zicht onttrokken blijft.
Daria Khozhai combineert in haar werk artistiek, architectonisch en psychologisch onderzoek. Ze is geïnteresseerd in ruimtes met een geladen emotionele en/of historische betekenis: plekken waar persoonlijk of collectief trauma heeft plaatsgevonden in de vorm van ontheemding, geweld en fysieke of emotionele pijn. Ze reconstrueert deze ruimtes vanuit haar herinnering, zowel in kleinschalige modellen als levensgrote installaties, wat resulteert in wat zij "memory-rooms" noemt. Eerder dan exacte reconstructies worden haar ruimtes gevormd door de sporen van trauma en het emotionele gewicht dat de oorspronkelijke ruimtes met zich meedroegen. Meestal gebruikt ze slechts één enkel materiaal met een symbolische betekenis in de context van de ruimte die ze nabouwt. Haar modellen en installaties ontstaan veelal door tijdrovend, repetitief handwerk: een maakproces dat balanceert op de grens van het obsessieve en het rituele.
Haar installatie in Kunstenlab draait om het thema van huiselijk en relationeel geweld, waarbij ze haar persoonlijke ervaring inzet om een dialoog te openen. In 2024 ontvluchtte de kunstenaar na zeven jaar een gewelddadige relatie met haar voormalige verloofde. Als onderdeel van een therapietraject begon ze op te schrijven wat haar was overkomen. Die pagina's vol persoonlijk leed vormen het bouwmateriaal voor een gefragmenteerde reconstructie op schaal 1:1 van een van de appartementen die ze met haar ex deelde. In Kunstenlab bouwt ze de ruimte tot in het kleinste detail na, waarbij alles (van de bank tot de muren en de lichtschakelaars) is gemaakt van de beschreven pagina's. Voor de tentoonstelling ontwikkelde ze tevens een verontrustende geluidsinstallatie waarin fragmenten van de pagina's terugkeren en de ruimte lijken te bezielen. Ondertussen werpt het licht dat op de papieren installatie valt grote, dreigende schaduwen op de omringende muren. Ondanks de lichtheid van het materiaal is het gewicht van de ervaringen die het werk thematiseert in elk element voelbaar.
Khozhai zelf omschrijft de installatie als een architectuur van trauma en overleving. Het is alsof de kamer, die al die tijd de stille getuige van het trauma was, het verhaal in zich heeft opgeslagen. Op deze manier worden de persoonlijke crises die gewoonlijk onzichtbaar blijven voor de buitenwereld plotseling onthuld door exact dezelfde structuren die ze voor het oog verborgen houden.
Dit werk van Daria Khozhai wordt onderzocht door kunsthistoricus Anja Novak als onderdeel van haar onderzoeksproject Holding Grief: Engaging Trauma Through Contemporary Art aan de University of Amsterdam. Dr. Novak onderzoekt de strategieën die kunstenaars hanteren om thema's als trauma en rouw in hun werk te adresseren, met een bijzondere focus op de manier waarop zij een dialoog over deze onderwerpen mogelijk maken. Binnen het onderzoek worden meerdere kunstenaars gevolgd tijdens de ontwikkeling van een project, van wie Daria Khozhai de eerste is. Op 29 augustus geeft Anja Novak een lezing in Kunstenlab over haar onderzoek. Op dezelfde dag verzorgt Daria Khozhai een workshop waarin het publiek wordt uitgenodigd om een eigen schaalmodel te maken van een ruimte waar hen iets is overkomen.
Automatisch vertaald ·