‘15 X If Paradise is Half as Nice’ – an exhibition by I.P.I.H.A.N
‘15 X If Paradise is Half as Nice’ – an exhibition by I.P.I.H.A.N
Tijdens een twee maanden durende residentie als Summer Guest in Nieuw Charlois ontwikkelde de in Istanbul gevestigde fotograaf Silva Bingaz een nieuw oeuvre, gemaakt in Rotterdam met mensen uit de buurt.
Haar serie Vartuhi – Invisible Side of Rose Lady ontvouwt zich als een fictief narratief gevormd door afwezigheid: de afwezigheid van het getuige zijn van de bezoeken van haar dochter Vartuhi aan Nederland met haar vader. Bijna een decennium na de scheiding van haar Nederlandse echtgenoot, met wie ze jarenlang in Istanbul had gewoond, keerde Bingaz terug naar Nederland, niet als partner of moeder, maar als kunstenaar. Wat begon als een poging om poëtisch de paden te volgen die haar dochter ooit bewandelde, veranderde in een onderdompeling in een breder, globaal gevoel van vervreemding en eenzaamheid.
Voor deze gelegenheid werd Prins de Vos (Amsterdam), winnaar van de World Press Photo, Europe Singles 2025, uitgenodigd om in gesprek te gaan met Bingaz. De praktijk van De Vos onderstreept de essentiële rol van relaties in gemeenschappen waar steun en zorg vaak kwetsbaar zijn. Door persoonlijke verhalen te verweven met grotere thema's als solidariteit, zorg en identiteit, benadrukt hun werk dat het recht om te bestaan nooit een geïsoleerde toestand is, maar diep geworteld is in de verbinding met anderen.
Samen belichamen Bingaz en De Vos twee generaties fotografen voor wie het medium een spiegel blijft voor de dagelijkse zoektocht naar identiteit, geborgenheid en de bevestiging van het bestaan.
Tijdens een twee maanden durende residentie als Summer Guest in Nieuw Charlois ontwikkelde de in Istanbul gevestigde fotograaf Silva Bingaz een nieuw oeuvre, gemaakt in Rotterdam met mensen uit de buurt.
Haar serie Vartuhi – Invisible Side of Rose Lady ontvouwt zich als een fictief narratief gevormd door afwezigheid: de afwezigheid van het getuige zijn van de bezoeken van haar dochter Vartuhi aan Nederland met haar vader. Bijna een decennium na de scheiding van haar Nederlandse echtgenoot, met wie ze jarenlang in Istanbul had gewoond, keerde Bingaz terug naar Nederland, niet als partner of moeder, maar als kunstenaar. Wat begon als een poging om poëtisch de paden te volgen die haar dochter ooit bewandelde, veranderde in een onderdompeling in een breder, globaal gevoel van vervreemding en eenzaamheid.
Voor deze gelegenheid werd Prins de Vos (Amsterdam), winnaar van de World Press Photo, Europe Singles 2025, uitgenodigd om in gesprek te gaan met Bingaz. De praktijk van De Vos onderstreept de essentiële rol van relaties in gemeenschappen waar steun en zorg vaak kwetsbaar zijn. Door persoonlijke verhalen te verweven met grotere thema's als solidariteit, zorg en identiteit, benadrukt hun werk dat het recht om te bestaan nooit een geïsoleerde toestand is, maar diep geworteld is in de verbinding met anderen.
Samen belichamen Bingaz en De Vos twee generaties fotografen voor wie het medium een spiegel blijft voor de dagelijkse zoektocht naar identiteit, geborgenheid en de bevestiging van het bestaan.
Automatisch vertaald ·