An Eye Dreads the Sun
An Eye Dreads the Sun
Materialen zijn geen stille getuigen. Ze dragen verhalen en sporen van herkomst en verlies in zich en geven kennis door. In An Eye Dreads the Sun worden aarde, plantpigmenten, textiel, geluid en de menselijke stem ingezet als dragers van herinnering. Door deze materiële geschiedenissen zichtbaar te maken, openen de kunstenaars ruimte voor andere manieren van waarnemen.
De titel, ontleend aan een gedicht van Etel Adnan, roept een dubbelzinnig beeld op: de zon als bron van leven, maar ook als een oog dat getuige is van geweld, conflict en ontheemding. Soms verlicht zij de wereld; op andere momenten legt ze die wereld genadeloos bloot. De monumentale installatie A Thousand Sunsets (2026) van Atousa Bandeh geeft die spanning een tastbare vorm, brengt de voortdurend veranderende kleuren van zonsondergangen samen en lijkt die vluchtige momenten stil te zetten in de tijd.
Herinnering en kennis krijgen eveneens materiële gestalte in het werk van AYO, Taqwa Ali, Jennifer Tee en Nolan Oswald Dennis. Taqwa Ali werkt met natuurlijke materialen, waaronder plantenextracten van hibiscus. In A Score for Atat's Homestead onderzoekt AYO hoe geluid verborgen verhalen over een verloren thuisland hoorbaar kan maken. In het werk van Jennifer Tee verwijst de tulp naar koloniale handelsnetwerken, terwijl in het werk van Nolan Oswald Dennis archeologische fragmenten en grondstoffen getuigen van een levende relatie tussen land, voorouderlijke kennis en herinnering.
An Eye Dreads the Sun vormt het sluitstuk van een drieluik dat transformatie zowel poëtisch als politiek benadert. De tentoonstelling stelt de vraag hoe we kunnen kijken naar wat gewoonlijk buiten beeld blijft. Zoals materialen sporen vasthouden, zo werpt de zon licht op wat anders verborgen zou blijven.
De tentoonstelling opent op vrijdag 11 september om 19:00 uur. Daarnaast vinden de performance A Score For Atat's Homestead van AYO plaats op 19 september om 20:00 uur, en Garage Café #16 op 8 oktober om 18:00 uur.
Materialen zijn geen stille getuigen. Ze dragen verhalen en sporen van herkomst en verlies in zich en geven kennis door. In An Eye Dreads the Sun worden aarde, plantpigmenten, textiel, geluid en de menselijke stem ingezet als dragers van herinnering. Door deze materiële geschiedenissen zichtbaar te maken, openen de kunstenaars ruimte voor andere manieren van waarnemen.
De titel, ontleend aan een gedicht van Etel Adnan, roept een dubbelzinnig beeld op: de zon als bron van leven, maar ook als een oog dat getuige is van geweld, conflict en ontheemding. Soms verlicht zij de wereld; op andere momenten legt ze die wereld genadeloos bloot. De monumentale installatie A Thousand Sunsets (2026) van Atousa Bandeh geeft die spanning een tastbare vorm, brengt de voortdurend veranderende kleuren van zonsondergangen samen en lijkt die vluchtige momenten stil te zetten in de tijd.
Herinnering en kennis krijgen eveneens materiële gestalte in het werk van AYO, Taqwa Ali, Jennifer Tee en Nolan Oswald Dennis. Taqwa Ali werkt met natuurlijke materialen, waaronder plantenextracten van hibiscus. In A Score for Atat's Homestead onderzoekt AYO hoe geluid verborgen verhalen over een verloren thuisland hoorbaar kan maken. In het werk van Jennifer Tee verwijst de tulp naar koloniale handelsnetwerken, terwijl in het werk van Nolan Oswald Dennis archeologische fragmenten en grondstoffen getuigen van een levende relatie tussen land, voorouderlijke kennis en herinnering.
An Eye Dreads the Sun vormt het sluitstuk van een drieluik dat transformatie zowel poëtisch als politiek benadert. De tentoonstelling stelt de vraag hoe we kunnen kijken naar wat gewoonlijk buiten beeld blijft. Zoals materialen sporen vasthouden, zo werpt de zon licht op wat anders verborgen zou blijven.
De tentoonstelling opent op vrijdag 11 september om 19:00 uur. Daarnaast vinden de performance A Score For Atat's Homestead van AYO plaats op 19 september om 20:00 uur, en Garage Café #16 op 8 oktober om 18:00 uur.
Automatisch vertaald ·