Exploits of a Random Brief Encounter

“Wat is er gebeurd?” vroeg (), terwijl die het bekeek alsof het een subtiele besmetting in zich droeg.
‘Het bevindt zich in de ruimte tussen toeval en intentie,’ zei (), met een kille blik in de ogen. “Interacties worden katalysatoren voor verlangen,” vervolgde ().
Aan de schemerige horizon laten herinneringsfragmenten sporen na die hun eigen tijdsduur overleven.
“Maak je me wakker uit mijn wake?” () sprak zachtjes, zo teder als het voortleven van objecten door herhaling blijft bestaan.
“Fragmenten hopen zich op,” zei (), zichtbaar verontrust door de aanhoudende stilte.
“Een archief van speculatieve geschiedenissen.”
Losgemaakt van zijn oorsprong verschijnt het residu kortstondig aan de rand van de waarneming, alvorens weer op te lossen in anonimiteit.
“Dat is toch wat je wilde? Een echo die voortdurend door het toeval wordt herschreven?”
() hapte naar adem en keek nog een keer.