Natasha Tontey – Macho Mystic Meltdown: Subtracted Anthology

In september 2026 verwelkomen we met veel genoegen de Minahassische kunstenaar Natasha Tontey! Tonteys eerste solotentoonstelling in Nederland nodigt bezoekers uit om via fictie na te denken over een meer inclusieve wereld.

Voor Tontey staat het verleden niet in steen gebeiteld; het is iets dat opnieuw kan worden bezocht, hervormd en verbeeld – vooral daar waar geschiedenissen ongemak, het zwijgen opgelegde kennis en onopgeloste mislukkingen met zich meedragen. Door zich met deze verborgen lagen bezig te houden, opent ze de mogelijkheid om alternatieve manieren van in-de-wereld-zijn te verbeelden.

In Macho Mystic Meltdown: Subtracted Anthology weeft Tontey persoonlijke, koloniale en voorouderlijke geschiedenissen samen tot drie parallelle werelden. Aan de hand van gefictionaliseerde waarheden en speculatieve verhalen ontvouwt elke video-installatie in de tentoonstelling zich als drie hoofdstukken van de serie Macho Mystic Meltdown. Bezoekers worden uitgenodigd in psychedelische, geestige universums waar identiteit fluïde wordt, openstaat voor transformatie en weerstand biedt aan vaste categorieën.

Monster; She Wrote (2025) is geïnspireerd op een beruchte Minahassische strijdster uit de jaren 50 die tijdens de Permesta-oorlog in Indonesië ondergedoken beviel. Het werk verbeeldt haar opnieuw als een plek van weigering, die zowel militarisme als biologische lotsbestemming verwerpt.

Oikouménē (2025) is een psychedelisch narratief gebaseerd op de tijd waarin Tonteys vader vermist raakte op zee. Aan de hand van de personages The Hoarder, The Conspiracy Theorist, The Religious Believer, The Machoist en The Sceptic of Ancestral Beliefs (Minahasa) behandelt het werk de reis van een heel mensenleven. Thema's als herinnering, verlies en de poreuze grenzen tussen geleefde ervaring en speculatieve identiteit worden hierin onderzocht.

In In a Muscle Mood (2026), mede tot stand gekomen in opdracht van 1646, presenteert Tontey de fictieve ‘Manguni Body Building Club’, opgericht door Minahassische Permesta-oorlogsveteranen die in de jaren 50 naar Jakarta migreerden. Aan de hand van hun verouderende, gespierde en door oorlog getekende lichamen verkent het werk thema's als trauma, zorg en fragiele mannelijkheid binnen het beladen landschap van postkoloniaal Indonesië.

Het werk is deels geïnspireerd op de autobiografie van Boeng Dotulong (XXXX – 2026), een Permesta-veteraan die na de oorlog naar Jakarta verhuisde en later naar de voormalige koloniale metropool in Nederland migreerde.