Specters

tegenboschvanvreden presenteert Specters, de derde solo van Hamza Halloubi in de galerie tijdens Amsterdam Art Week 2026. Hamza Halloubi ontwikkelt verhalen die zich afspelen in een sfeer die het midden houdt tussen documentaire en fictie. Hij benadert de geschiedenis op poëtische wijze, waarbij terugkerende thema’s als lezen, herinnering en ballingschap een rol spelen. Deze verhalen, die zich ergens tussen het persoonlijke en het collectieve bevinden, lopen parallel aan de officiële versie van de geschiedenis, maar stellen deze tegelijkertijd ter discussie:

“De installatie die ik voor de tentoonstelling Specters heb gemaakt, zal fungeren als performatieve instrumenten die door de blik en de aanwezigheid van de beschouwer in werking kunnen worden gesteld. Ik beschouw dit project als een betekenis-producerende-machine, waarin buikspreekpoppen, schilderijen en video’s worden gecombineerd.

Een van de sleutelelementen van mijn tentoonstelling is het idee van buikspreken als een echo die een dubbelzinnige, verdachte spraak voortbrengt zonder dat je precies kunt herleiden waar het geluid vandaan komt: een stem die oprijst uit de schaduwrijke zones van de geschiedenis. Maar van wie is de stem die we horen? En vanaf welke locatie, welke plek op de wereld spreekt zij? Is het de stem van hen die van een stem zijn beroofd?

Het buikspreken leidt tot reflectie, het nadenken over de echo. Wat vertelt deze ons over wie waar welke stem krijgt. Het leidt tot een vorm van fonische ruimtelijke ordening, een atopie. Het stotteren daarentegen verstoort de continuïteit in de tijd, betekent een achronie. In mijn installatie zijn deze twee fenomenen met elkaar verweven, immers geen enkele stem kan zich manifesteren zonder blootgesteld te worden aan ruimtelijke en temporele toevalligheden. Juist in deze kwetsbaarheid liggen voor mij de kansen voor elke stem.

In Specters wordt de spanning tussen welsprekendheid en stotteren, spraak en stilte opgezocht; in feite gaat het hier om het stotteren van de wereld zelf. De stem is het centrale element van de installatie, gesproken, uitgevoerd, nagesynchroniseerd, blootgesteld of gestotterd, in een poging om tegelijkertijd zowel een symfonie als een kakofonie te produceren.”