The Illusion of Thinking

The Illusion of Thinking is een groepstentoonstelling die de over het hoofd geziene implicaties van kunstmatige intelligentie en haar veronderstelde vermogen om te denken en te redeneren onderzoekt. Hoewel AI vaak de suggestie van oprechte cognitie wekt, weerspiegelt het voornamelijk menselijke ideeën via herinnering en imitatie, wat fundamentele vragen oproept over de aard van begrip zelf.

Nu AI-systemen steeds dieper verankerd raken in het dagelijks leven, daagt de tentoonstelling dominante narratieven over technologische vooruitgang en het streven naar voelende intelligentie uit. Ze onderzoekt de grenzen van optimalisatie, de complexiteit van leren en de infrastructurele condities die de ontwikkeling van AI vormgeven.

Door voorbij het verlangen naar computationeel bewustzijn te kijken, reflecteert The Illusion of Thinking op de waardesystemen en mythen rond technologische innovatie—en op wat er verloren dreigt te gaan in de aanhoudende drang naar efficiëntie. De tentoonstelling nodigt uit om te heroverwegen wat denken werkelijk betekent, zowel voor machines als voor onszelf.

Kunstenaars

Constant Dullaart

ID.ACCO (Dirk Paesmans)

Femke Herregraven

Flavia Dzodan

Evelina Rajca

Rafael Lozano-Hemmer

Overige bijdragers

Nora O’ Murchú

Florian Weigl

De tentoonstelling en publicatie maken deel uit van het langlopende curatoriële onderzoek van V2_ naar Artificial Inequality. Na Reasonable Doubt (2021), dat de structurele ongelijkheden onderzocht die door technische systemen worden versterkt, en {class} – On Consequences in Algorithmic Classification (2023), dat verkende hoe algoritmische categorisering de samenleving vormgeeft, mark