The long middle | Exhibition Finissage

Finissage: zondag 24 mei, 14.00 – 17.00 Onderdeel van de puntWG Open Call Series The long middle is een gezamenlijke tentoonstelling van Marie Ilse Bourlanges, Youngeun Sohn en Romy Day Winkel. Aan de hand van sculptuur, installatie en performance hanteert de tentoonstelling weven als onderliggende logica en als manier om na te denken over belichaming en materialiteit. The long middle verkent de fysieke omgang met materialen als zijde, haar en wilgenschors; de werken delen een interesse in onderhoudswerk (maintenance work): handelingen die continu moeten worden verricht om de boel draaiende te houden. Het weven van draad, het vormen van schors en het borstelen van haar zijn stuk voor stuk handelingen van lange duur. Daardoor blijven materialen en lichamen in gebruik, gevormd door langdurig contact met elkaar. Deze nabijheid tot het materiaal kan teder zijn, maar ook ongemakkelijk, saai of pijnlijk. De tentoonstelling idealiseert dit werk niet, maar blijft bij de ambivalentie ervan. De tentoonstellingstitel ontleent zich aan meerdere referenties, waaronder Kate Briggs' boek The Long Form, dat reflecteert op de volgehouden inspanning van creatief werk tijdens de zorg voor een kind. 'The long middle' verwijst ook naar de uitdagende tussenfase van een project, wanneer het nieuwe eraf is maar de afronding nog openligt. Een vorm van arbeid die voortduurt en vaak onzichtbaar blijft. Door dergelijke spanningen onopgelost te laten, verzet The long middle zich tegen opgeschoonde verhalen over de fysieke omgang met materialen. Contact is noch louter koesterend, noch louter afbrekend; het is een gegeven van het werken met en door lichamen. Deze ambivalentie resoneert met de geschiedenis van puntWG, gevestigd in het voormalige Wilhelmina Gasthuis, waar lichamen werden gevormd door regimes van zorg, controle en hygiëne. Werkend vanuit deze geschiedenis weigert de tentoonstelling het strakke onderscheid tussen zorg en belasting, onderhoud en blootstelling, verzorgen en afgemat worden. * Het werk van Romy Day Winkel neemt een kaart van haar eigen haaruitval als uitgangspunt. Sinds haar tienerjaren lijdt zij aan alopecia areata: een