The weight of green (and other wavelengths)

Wieteke Heldens (1982, Ottersum) benadert het schilderen al twintig jaar als het oplossen van opgaven die ze zichzelf stelt. Voor de kunstenaar begint elk werk niet met een beeld, maar met een regel: een afmeting, een aantal, een formule die persoonlijke of universele betekenis draagt. Vanuit die regel werkt ze toe naar een oplossing, een schilderij dat orde zoekt in een wereld die zich niet altijd laat ordenen.

Hoewel haar werk de afgelopen twintig jaar sterk is veranderd, blijft dit uitgangspunt gelijk. Telkens begint ze opnieuw, stopt en herpakt weer, op zoek naar een bijna helende vorm van contemplatie. Toeval en gevoeligheid spelen daarbij een rol die orde en systematiek lijken te beloven en geven een schijnbaar chaotische werkelijkheid een structuur die zowel geordend als organisch aanvoelt.

Die zoektocht is nauw verbonden met haar levensloop. Heldens leeft met lupus en overleefde anorexia, ervaringen die haar leerden schoonheid te zien in imperfectie en kracht in kwetsbaarheid. Toen ze op de intensive care lag en artsen niet zeker wisten of ze de nacht zou overleven, begon ze de kleuren in de kamer te tellen, los van vorm. Terug in haar atelier telde ze op dezelfde manier haar materialen, een manier om de werkelijkheid om te buigen tot een nieuw verhaal. Hieruit ontstond de reeks Legends.

Ook de titel van elk werk maakt deel uit van dat haast mathematische proces: vaak verwijst die naar het fysieke gewicht van het schilderij, soms met een dubbele betekenis, een laatste stap die het werk aardt en de opgave afrondt. In The weight of green (and other wavelengths) komen deze lijnen samen: kleur als iets dat geteld kan worden en gewicht als de stille, materiële bevestiging van wat is doorstaan.