‘Thinking in Textile’ - group exhibition curated by Tiiu Meiner.
‘Thinking in Textile’ - group exhibition curated by Tiiu Meiner.
Tijdens een twee maanden durende residentie als Summer Guest in Nieuw Charlois ontwikkelde de in Istanboel gevestigde fotograaf Silva Bingaz een nieuw oeuvre, gemaakt in Rotterdam met bewoners uit de buurt.
Haar serie Vartuhi – Invisible Side of Rose Lady ontvouwt zich als een fictief narratief dat gevormd is door afwezigheid: de afwezigheid van het meemaken van de bezoeken van haar dochter Vartuhi aan Nederland met haar vader. Bijna tien jaar na de scheiding van haar Nederlandse echtgenoot, met wie ze jarenlang in Istanboel woonde, keerde Bingaz niet terug naar Nederland als partner of moeder, maar als kunstenaar. Wat begon als een poging om op poëtische wijze de paden te herleiden die haar dochter ooit bewandelde, veranderde in een onderdompeling in een breder, globaal gevoel van vervreemding en eenzaamheid.
Voor deze gelegenheid werd Prins de Vos (Amsterdam), winnaar van de World Press Photo, Europe Singles 2025, uitgenodigd om in gesprek te gaan met Bingaz. De praktijk van De Vos onderstreept de essentiële rol van relaties in gemeenschappen waar ondersteuning en zorg vaak kwetsbaar zijn. Door persoonlijke verhalen te verweven met grotere thema's als solidariteit, zorg en identiteit, benadrukt hun werk dat het recht om te bestaan nooit een geïsoleerde conditie is, maar diep verankerd ligt in de verbinding met anderen.
Samen belichamen Bingaz en De Vos twee generaties fotografen voor wie het medium een spiegel blijft van de dagelijkse zoektocht naar identiteit, verbondenheid en de bevestiging van het bestaan.
Tijdens een twee maanden durende residentie als Summer Guest in Nieuw Charlois ontwikkelde de in Istanboel gevestigde fotograaf Silva Bingaz een nieuw oeuvre, gemaakt in Rotterdam met bewoners uit de buurt.
Haar serie Vartuhi – Invisible Side of Rose Lady ontvouwt zich als een fictief narratief dat gevormd is door afwezigheid: de afwezigheid van het meemaken van de bezoeken van haar dochter Vartuhi aan Nederland met haar vader. Bijna tien jaar na de scheiding van haar Nederlandse echtgenoot, met wie ze jarenlang in Istanboel woonde, keerde Bingaz niet terug naar Nederland als partner of moeder, maar als kunstenaar. Wat begon als een poging om op poëtische wijze de paden te herleiden die haar dochter ooit bewandelde, veranderde in een onderdompeling in een breder, globaal gevoel van vervreemding en eenzaamheid.
Voor deze gelegenheid werd Prins de Vos (Amsterdam), winnaar van de World Press Photo, Europe Singles 2025, uitgenodigd om in gesprek te gaan met Bingaz. De praktijk van De Vos onderstreept de essentiële rol van relaties in gemeenschappen waar ondersteuning en zorg vaak kwetsbaar zijn. Door persoonlijke verhalen te verweven met grotere thema's als solidariteit, zorg en identiteit, benadrukt hun werk dat het recht om te bestaan nooit een geïsoleerde conditie is, maar diep verankerd ligt in de verbinding met anderen.
Samen belichamen Bingaz en De Vos twee generaties fotografen voor wie het medium een spiegel blijft van de dagelijkse zoektocht naar identiteit, verbondenheid en de bevestiging van het bestaan.
Automatisch vertaald ·