Viewing: Flowstones/Surrender over a drink

Speciale viewing van Flowstones/Surrender onder het genot van een drankje.

Voor Amsterdam Art Week presenteert Van Oosterom Gallery nieuw werk van Audrey Large en Jonas Lutz, twee kunstenaars die wonen en werken in Rotterdam. Deze tentoonstelling is tijdens Amsterdam Art Week te zien bij Brandt Gallery.

FLOWSTONES
Via zintuiglijke in plaats van discursieve keuzes in haar gebruik van materialen met ambigue oppervlakken, biedt Audrey Large een metafysisch commentaar op hoe we onze materiële wereld ervaren. Ze stelt ter discussie wat reëel is en wat tot representatie behoort, en ondermijnt daarmee dit onderscheid. Het resultaat zijn sculpturale objecten die de zintuigen prikkelen, met een vitaliteit die in schril contrast staat met de mechanische wereld van digitale instrumenten.

Flowstones toont negen nieuwe werken die het tussengebied tussen vaas en sokkel verkennen. De serie kenmerkt zich door een korrelige, steenachtige materialiteit, verkregen door sand binder jetting – een 3D-printtechniek die in staat is uiterst complexe geometrieën te materialiseren. De esthetiek refereert aan geologische formaties, een stolling van digitale beelden. De serie bevat enkele van haar grootste werken tot nu toe.

SURRENDER
Het woord ‘surrender’ kwam tot Jonas Lutz via zijn oudoom Edward, een militair en christen. Wanneer zijn grootmoeder zich te veel zorgen maakte, zei hij steevast tegen haar: ‘Eleanore, surrender.’ Sindsdien is het woord hem altijd bijgebleven. Het afgelopen jaar werd het een stil mantra, waarnaar hij terugkeert op momenten van stress of angst. Opgeven. Je gewonnen geven. Loslaten.

Er bestaat niet meer zoiets als een huisfeest – tenminste niet het soort dat we gaven toen we vijfentwintig waren. Intiem, excessief, net op het randje van stuurloos. Vrienden hebben kinderen gekregen, banen aangenomen, verantwoordelijkheden gekregen; de vrijheid die ooit vanzelfsprekend leek, is weggeglipt.

In Surrender wordt het feest opnieuw opgevoerd in de galerie – een reconstructie die tevens een transpositie is. Wat blijft er over van een feest wanneer de omstandigheden zijn veranderd? Danst er eigenlijk wel iemand? En waar vraagt het ons aan over te geven?