Inner Chamber
Inner Chamber
Tomas Hillebrand gebruikt glas als medium om een innerlijke ruimte te construeren die niet direct zichtbaar is, maar voortdurend aanwezig blijft. Als afgestudeerde van de Gerrit Rietveld Academie is zijn werk geworteld in Europese tradities, terwijl het tegelijkertijd een gevoeligheid weerspiegelt die dicht bij oosterse manieren van waarnemen ligt – een voortdurende aandacht voor natuur, kwetsbaarheid en balans.
Onder invloed van hitte en druk krijgen de werken vorm. Elk object omsluit een subtiele “inner chamber” – een ruimte die ontstaat door het samenspel van aanwezigheid en afwezigheid van materiaal. Transparantie draait hier niet enkel om onthullen, maar om breking en weerkaatsing. Licht dringt binnen, buigt af en blijft hangen tussen oppervlak en diepte.
Werkend in een eeuwenoude Nederlandse glaswerkplaats bouwt de kunstenaar voort op traditionele glasblaastechnieken en transformeert hij ambachtelijk vakmanschap tot een hedendaagse beeldtaal. Dit proces is vol onzekerheid en kent een zeer laag slagingspercentage. De werken die uiteindelijk overblijven, vormen condensaties van tijd, energie en materiële transformatie.
Tomas Hillebrand gebruikt glas als medium om een innerlijke ruimte te construeren die niet direct zichtbaar is, maar voortdurend aanwezig blijft. Als afgestudeerde van de Gerrit Rietveld Academie is zijn werk geworteld in Europese tradities, terwijl het tegelijkertijd een gevoeligheid weerspiegelt die dicht bij oosterse manieren van waarnemen ligt – een voortdurende aandacht voor natuur, kwetsbaarheid en balans.
Onder invloed van hitte en druk krijgen de werken vorm. Elk object omsluit een subtiele “inner chamber” – een ruimte die ontstaat door het samenspel van aanwezigheid en afwezigheid van materiaal. Transparantie draait hier niet enkel om onthullen, maar om breking en weerkaatsing. Licht dringt binnen, buigt af en blijft hangen tussen oppervlak en diepte.
Werkend in een eeuwenoude Nederlandse glaswerkplaats bouwt de kunstenaar voort op traditionele glasblaastechnieken en transformeert hij ambachtelijk vakmanschap tot een hedendaagse beeldtaal. Dit proces is vol onzekerheid en kent een zeer laag slagingspercentage. De werken die uiteindelijk overblijven, vormen condensaties van tijd, energie en materiële transformatie.
