De Ontknoping

Opeens valt er iets kleins op de grond: wat zou het kunnen zijn? Het doek dat eerder verborgen bleef, is zojuist zichtbaar geworden door het vallen van een knoop. Judith Spil onderzoekt hoe je kwetsbaarheid zichtbaar kan maken. Ze maakt hierbij gebruik van alledaagse objecten. De vallende knopen komen los van het doek en vormen voortdurend een veranderend landschap op de grond.
De knopen zijn verbonden aan de draad die langzaam wordt losgetrokken, en er zal een knoop vallen. Dit gaat langzaam, net zoals je bij het tonen van kwetsbaarheid beetje bij beetje delen van jezelf laat zien. Het is een onomkeerbaar proces: zodra je iets deelt met een ander, kan je niet meer terug. Het versterkt jullie band, maar het voelt ook alsof er iets wegvalt. Een beschermende laag mist, er wordt nu iets blootgelegd. Het is een mooi, maar ook pijnlijk proces waarbij je een deel van jezelf weggeeft, maar het kan je ook verbinden met andere mensen. Je neemt een risico, omdat je nooit weet hoe de ander reageert op jouw fragiliteit.
Durf jij je kwetsbaar op te stellen tegenover de ander? Is het delen van deze fragiliteit eigenlijk krachtiger dan het verbergen?